Mijn eerste liefdusbrief…..

image

Als juf van groep 3 word je dagelijks verwend met:

* stevige knuffels

* lieve kaartjes

* prachtige tekeningen

* kunstige knutselwerkjes

* zelfgebakken cake, koekjes en cupcakes

* details over thuis die je eigenlijk niet wilt weten

* eikels, dennenappels, paardenbloemen en meer natuurschoon dat op weg naar school te vinden is

* loomarmbandjes van hun favoriete voetbalclub die absoluut niet de jouwe is

* complimentjes: ‘Juf, dat kun jij goed!’

* ongezouten feedback: ‘Ik vind dat je veel fouten maakt vandaag!’

* reality checks: ‘Juf, jij hebt veel lijntjes op je voorhoofd!’

Maar in de top 3 van cadeautjes-voor-een-juf-van-groep-drie staat met stip genoteerd:

DE LIEFDESBRIEF!

En ik heb vandaag mijn eerste gekregen!
Wat erin staat?
Sorry…..dat is iets tussen hem en mij 馃槈

My life v贸贸r en n谩 1 januari

image
V贸贸r 1 januari geen carnavalskriebels voor mij. Ik neem me wel elk jaar voor op tijd te starten, maar dat goede voornemen is vooraf al gedoemd te mislukken. In gedachten ben ik er wel mee bezig, alleen komt er niets uit mijn handen. Ook de 11e van de 11e maakt nog weinig bij me los. Ik zal me daarom zelf ook zeker geen 茅chte carnavalist noemen. Nee, eind van het jaar is voor mij vooral voorbereiden op de winterdepressie, verheugen op mijn verjaardag en genieten van de kersttijd. Bij het optuigen van de boom kan ik me dan ook absoluut niet voorstellen dat ik 2 maanden later in iets rondloop waar 95% van Nederland niets van begrijpt.

Maar dan…..2 januari…… De boom eruit (die redt het niet tot driekoningen) en ‘de dozen’ erin! Ze staan elk jaar keurig te wachten tot het deksel er weer af gaat. 5 stuks vol met hoeden, petten, pruiken, kleren, boa’s, attributen, sieraden en prullaria.
Natuurlijk zijn er elk jaar dingen nodig die niet in de dozen zitten. Daarvoor ga ik naar mijn favoriete carnavalswinkels: Action, Zeeman en Wibra! Je zou denken: lekker goedkoop. Helaas…. Ik koop er z贸veel voor weinig geld dat ik toch nog genoeg moet neertellen.
Dan op zoek op Marktplaats, webshops en overal waar iets van carnavalsspul te vinden is. Behalve echte carnavalswinkels. Niet mijn ding die pakjes. Ook wordt de naaidoos, die
10 maanden het daglicht niet ziet, tevoorschijn getoverd. 脡n niet te vergeten het lijmpistool!

De voorpret is geweldig! Dit is deel 1 van mijn carnavalsseizoen.
Deel 2: Dameszitting (morgen samen met een groep van 54 vrouwen tussen nog zo’n 500 andere vrouwen)
Deel 3: Fett Donnerstag Aachen (de donderdag voor carnaval, oftewel D脡 dag van het jaar!)
Deel 4: De carnaval zelf (met als hoogtepunt de optocht op maandag)
Deel 5: Nagenieten
Deel 6: 10 maanden niet aan carnaval denken

Maar goed ik moet nu verder. De checklist afwerken:

鈻 het hoedje voor de zitting klaarmaken
鈻 medailles bestellen
鈻 de schoenen spuiten
鈻 de kleren luchten
鈻 me op de hoogte brengen van de hits van dit seizoen
鈻 ballonnenstokken maken
鈻 een spreuk bedenken
鈻 de Action, Zeeman en Wibra n贸g een keer bezoeken (en n贸g een keer)
鈻 op zoek naar een wit shirt
鈻 een optreden voor groep 3 bedenken
鈻 het ‘ober!’ bordje maken
鈻 de pruiken pimpen en passen
鈻 mijn trouwjurk naar de naaister brengen
鈻 de glazen uit de bril slaan
鈻 …………..

Poeh….my life n谩 1 januari gepropt in 2 maanden. I love it! Wie had dat gedacht? Mijn moeder in elk geval niet! Ze heeft tot mijn twaalfde heel wat uurtjes achter de naaimachine gezeten voor een pakje dat ongedragen ‘de doos’ in ging. En nu? Nu nog 茅茅n nachtje slapen en my life n谩 1 januari gaat 茅cht beginnen!
ALAAF!!!

‘Was’ het een ongeluk…..

naamloos (3)Je hebt belangrijk nieuws en bel谩ngrijk nieuws.
Jij mag bepalen welk van de twee dit is: Robert Schoemacher heeft de 鈧1200,-!!!!!! harembroek van zijn vrouw verwassen. Volgens RTL Boulevard was dit nieuws z贸 belangrijk dat ze tijd inruimden voor een interview met beiden. En dat het belangrijk was om d谩t te doen moet ik beamen. Een broek van twaalfhonderd euro??? Hier moet de bevolking van op de hoogte worden gesteld. Het interview had wel degelijk inhoud. Mevrouw Schoemacher gaf haar gevoelens bloot; ze verklaarde ‘erg aan de broek te zijn gehecht’. Tja, kom dit ‘was-ongeluk’ maar weer eens te boven.

Mocht het nodig zijn, kan ze me altijd bellen. Heb dan wel geen ervaring met broeken boven de 鈧79,95 maar heb mezelf al meerdere聽malen聽dan me lief is uit de (afvoer)put moeten trekken na menig was-ongeluk. Gekrompen, gescheurd en verkleurd. Ik weet wat het is om afscheid te moeten nemen van iets dat een speciaal plekje in je kast heeft veroverd.

Het lukt me best (als ik die 鈧1200,- even vergeet) om me in mevrouw Schoemacher te verplaatsen. Ik vraag me dan ook af of zij zich ook herkent in mijn was-ongeluk ergernis nummer 1: ‘het mysterie van de verdwenen sokken’…..
Je stopt ze er als duo in, maar ze komen er regelmatig聽solo uit. Toch blijf ik me bij elke sok afvragen of de ander nog tussen de vuile was ligt (je merkt, ik ben niet volledig in charge met mijn vuile en schone was). Ik kan het daarom ook niet over mijn hart krijgen om, zelfs na 8 maanden, een sok weg te gooien. Ik heb namelijk meerdere schone ‘verloren sokken’ hoopjes waar hij tussen zou kunnen liggen. Ik hoor je denken: ‘Mens, gooi ze bij elkaar en zoek ze uit!’ Maar ben eerlijk: jij weet net zo goed als ik dat ik dan nog steeds met 23聽solo sokken blijf zitten!

Zou mevrouw Schoemacher zich ook ik mij kunnen verplaatsen? Vast wel. Ik denk alleen niet dat ze letterlijk in mijn schoenen zou willen staan. Een vrouw met een 鈧1200,- harembroek stopt haar voetjes vast niet in sokken van de Action. Maar….de Schoemachers doen toch nog steeds hun eigen was. Dat dan weer wel聽馃槈

I LOVE…..Harvey, Deacon, Michael… en Netflix

wpid-920ebc6a-bb5a-4d51-8104-79a3ce1f39dd.jpg

5 seizoenen, 65 afleveringen oftewel 2925 minuten binnen 1,5 maand zitten wachten op het moment dat Jane aan Grayson vertelt dat ze Deb is EN WAT DENK JE???

Leuk hoor, Netflix….
Nee serieus! Ik hou ervan! Sinds de start van ons abonnement ben ik fan! Mocht ik me 贸贸it al verveeld hebben, sinds HET er is, geen nanoseconde meer! En niet alleen omdat HET met me meegaat naar de keuken, de bank, de badkamer, de keukentafel, de strijkplank, het bed, de tuin en tja…. het toilet. Allemaal geweldige redenen, maar h茅t belangrijkste pluspunt van HET is wel dat ik ‘seriefan’ ben geworden!

Zomaar even een greep uit mijn korte Netflix geschiedenis:

SUITS was mijn ontgroening: Jonge vent die, ondanks dat hij liegt over zijn Harvard diploma, een uitdagende baan krijgt bij een top advocatenkantoor, een briljant advocaat blijkt te zijn, waardoor zijn baas (I love Harvey Specter!) hem niet meer kwijt wil, ook al weet deze van zijn bedrog.

PRETTY LITTLE LIARS: totaal ongeloofwaardig verhaal over 4 vriendinnen en 1 secreet dat geloofwaardig wordt gemaakt.

NASHVILLE: 茅茅n van mijn favorieten! The ultimate love story (I love Deacon Claybourne!) gemixt met hippe country muziek.

ORANGE IS THE NEW BLACK: de meest uiteenlopende vrouwelijke karakters in een afgesloten ruimte waar niemand zich ’s ochtends afgevraagt: ‘Wat trek ik vandaag eens aan?’

HOUSE OF CARDS: corruptie, chantage, bedreiging, moord, bedrog….. Leuk hoor, de Amerikaanse politiek!

PRISON BREAK: GEW脡LDIG!!! (ja ik weet dat hij jaren geleden al op tv was en ik een van de weinigen was die hem nog niet gezien had)
Broer (I love Michael Scofield!) helpt broer ontsnappen uit de gevangenis. S煤per spannend. Zeker voor iemand als ik die vroeger bij het zien van de plaaggeest van Bassie en Adriaan al achter de bank kroop.

DROP DEAD DIVA: hiermee ben ik dit verhaal begonnen. Een model overlijdt, komt terug als een briljante advocate met overgewicht, alleen haar beste vriendin en beschermengel kennen haar verhaal en vervolgens duurt het dus VIJFENZESTIG afleveringen voordat je erachter komt of haar grote liefde uit haar vorig leven achter haar geheim komt en ze happily ever after leven. En wat denk je????

Je weet het nog steeds niet! ER KOMT NOG EEN SEIZOEN ZES! Pffff…….

Meisjes uit ’70 VS Meisjes uit ’00

26547934.IMG_3583Hoe mooi zou het zijn als ik 鈥榚en meisje van nu鈥 zou zijn. Wat zeg ik? Dat zou fant谩stisch zijn! Ik zou van head to toe gekleed zijn voor nog geen 鈧50,- met 茅茅n ritje naar Luik of Eindhoven. Bij de kapper zou ik niet in de boekjes hoeven bladeren, maar alleen maar hoeven zeggen: 鈥楬etzelfde als 99% van al mijn vriendinnen graag!鈥 Ja, 鈥榚en meisje van nu鈥 hoeft helemaal niet na te denken over d谩t deel van haar image. Ze hoeft alleen maar te volgen. Nooit een modeflater. Goodbye Bad Hair Days! Wat een luxe!

En wat denk je van deze? Als ik 鈥榚en meisje van nu鈥 zou zijn, zou ik altijd in contact zijn met mijn vriendinnen. Ik zou ze overal kunnen bellen. Nee, niet in een hoekje van de kamer met de hoorn van de vaste telefoon tegen mijn oor gedrukt. Fluisterend. Ben jij gek! Ik belde ze, zonder ouderlijk toezicht, wanneer en waar het mij uitkwam: in bed, aan tafel, in de auto, in de tuin, in bad, op de fiets, op school, op het toilet, tijdens huiswerk maken, op vakantie, tijdens het uitlaten van de hond, op de bank鈥..

Ik zou met ze kunnen appen en zien wanneer ze mijn bericht gelezen 茅n ontvangen hadden. Complete controle. Heerlijk toch! Wanneer en waar? Op elk gewenst moment van de dag: in bed, aan tafel, in de auto, in de tuin, in bad, op de fiets, op school, op het toilet, tijdens huiswerk maken, op vakantie, tijdens het uitlaten van de hond, op de bank 茅n tijdens een gesprek met mijn ouders!

Als ik zou afspreken met 鈥榚en ander meisje van nu鈥 zouden we niet samen de strip van Noortje op de achterkant van de Tina lezen. Ook niet bladeren in de Popfoto en Hitkrant terwijl we op onze pick-up of radio-cassetterecorder naar Doe Maar, Wham, Duran Duran, The Police, The Culture Club en Madonna luisterden. We zouden ook niet samen kijken naar de mannen van Chips en Miami Vice, of Perfect strangers, The Dukes of Hazard en Knight rider, Magnum, Who鈥檚 the boss, Different strokes, The Cosby show, The love boat en niet te vergeten naar the Fonz in Happy days!
Nee we zouden samen, of nee, beter gezegd alleen op onze eigen telefoon 鈥榞aan zitten鈥. Niet bang hoeven zijn voor ongemakkelijke stiltes. Samen met een vriendin uuuuuuuuuren聽voorbij zien gaan聽zonder 茅茅n woord te hoeven zeggen.

Maar de belangrijkste reden waarom ik 鈥榚n meisje van nu鈥 zou willen zijn is Instagram! Waarom? Een aantal redenen:
1. Je wordt bijna een selfie-beroeps-fotografe!
Daarbij hoef je niet eens een flitslampje op je toestel te zetten. Geen foto maken op goed geluk en (tenzij je een Polaroid hebt) niet een week lang wachten op het eindresultaat, waarbij de kans groot is dat er tussen de 12, 24 of 36 foto鈥檚 geen enkel bruikbaar shot zit.
2. Het aantal likes op je foto kan buitenproportionele vormen aannemen!
Z贸 leuk ben ik!
3. De stormvloed aan ultra-ego-opkrikkende reacties: mooisteeee, love you, bestie, wauww, mooierd, allesje, miss you, hottie, schatjeee鈥︹

Je begrijpt me toch zeker h猫? Door je 鈥榟et-kost-wat-tijd-maar-dan-heb-je-ook-wat鈥 foto te posten op Instagram weet je meteen dat h茅茅茅茅茅茅茅茅茅茅l veel mensen je leuk vinden en als je die reacties leest鈥..dan k谩n het niet anders dan dat er geen enkel onzeker 鈥榤eisje van nu鈥 met een Instagram account op deze aardbol rondloopt met al die positieve aandacht van haar vele vele v茅le vriendinnen.
Toch? Of niet dan? Ze menen het toch wel echt h猫!? Heeft zij me al geliked? Nee, nog niet! Waarom niet? Like ik haar ook niet meer. Of鈥..tja, ik聽kijk wel. Misschien heeft ze de foto niet gezien. Ja, dat zal het zijn. Ik like die van haar toch ook altijd. Wacht even鈥︹ jaaaaa鈥︹he likes!

Is er zoveel anders tussen een meisje van 鈥70 en een meisje van 鈥00? Misschien聽ook niet.
We zeiden niet dat we van elkaar hielden, waren geen besties of allesjes, maar kenden ook onze onzekerheden, keken op tegen anderen, wilden er graag bij horen en zagen er het liefst uit als iedereen.
Maar toch鈥︹.laat mij maar 鈥榚en meisje van toen鈥 zijn 馃槈

5 slapeloze nachten per jaar

Kerstvakantie +
Carnavalsvakantie +
Meivakantie +
Zomervakantie +
Herfstvakantie +
———————— =
5 slapeloze nachten

Slapen kimages5PH1MV20an ik goed. Dat wil zeggen: het kost me geen moeite de slaap te vatten. Wanneer ik het kussen raak, nog voordat het zandmannetje langs is geweest, ben ik al vertrokken.
Behalve鈥︹.. Die laatste nacht鈥︹.. Ik weet niet waarom. Heb altijd weer zin om te werken na een vakantie, ben niet nerveus, ben goed voorbereid enzovoort, maar de laatste vakantiedag is altijd een slapeloze. Afgelopen zondag was het weer zover.
Ik neem je mee naar mijn dromenland (voor een paar uurtjes tenminste):

De fase van volledige ontkenning
Ik word wakker, voel dat ik naar het toilet moet, maar vertik het om te gaan. Ik denk dat ik het wel kan volhouden tot de ochtend, draai me om en zeg tegen jezelf: 鈥楯e hoeft 茅cht niet!鈥. Dit alles tegen beter weten in. Nu in slaap vallen lukt nooit. Misschien ook maar goed, want als kind is het me meermaals gelukt mezelf ervan te overtuigen dat ik op het toilet zat terwijl ik weer in slaap was gevallen met als resultaat een zeiknat bed.

De fase van lichtelijke irritatie
Eenmaal terug in bed (ik ben toch wel blij dat ik gegaan bent, want de opluchting is daar), denk ik verder te kunnen gaan met waar ik mee bezig was: slapen. Maar dat valt tegen. Ik ga het na een tijdje op de andere zij proberen, op de buik, op de rug, draai mijn kussen om, vouw het dubbel, zucht een paar keer en voel de volgende fase naderbij sluipen:

De fase van complete ergernis
Alles wat normaal gesproken werkt, doet het nu niet. Het is tijd voor andere maatregelen: op de rug liggen, ademhaling naar beneden brengen, handen op de buik en me hierop concentreren (geleerd op de zwangerschapsyoga). Of: proberen nergens aan te denken (voor mij totaal onmogelijk!), of: een paar bladzijdes lezen (lastig als je geen nachtlampje hebt en een onverlichte e-reader. Van lezen op de telefoon word ik alleen maar onrustiger.), of: opstaan en een glas warme melk drinken (Bah!!), of: oordopjes indoen die de motorzaag naast me uitzetten. Zomaar een paar voorbeelden. Maar wat mijn ergernis volledig triggert is toch wel: op de wekker kijken en uittellen hoeveel uren slaap ik nog heb wanneer ik NU in slaap val! Om gek van te worden! Dan lukt het echt helemaal niet meer. Ik zie elk half uur op de klok en blijf maar aftellen! Het hek is van de dam. Alle schapen weigeren pertinent nog een stap richting dat hek te zetten. Er valt geen lammetje, ooi of ram meer te tellen. Op d谩t moment realiseer ik me dat ik totaal kapot ben als straks de wekker gaat en ik beloof mezelf meteen plechtig vanavond zeer vroeg naar bed te gaan.

De fase van totale overgave
Aangezien ik nu al weet in welke toestand ik straks wakker wordt, dat ik mijn ogen met lauw water zal moeten deppen en mijn camouflagestift haar uiterste best zal moeten doen, weet ik dat ik niets anders kan doen dan opgeven. Geen gevecht meer tegen het 鈥榥iet-in-slaap-vallen鈥. Ik kan het niet veranderen. Het is wat het is. Ik leg me erb鈥︹︹.(zzzz鈥.zzzzz鈥)

TRIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIING!!!!!!!!

Het is me toch nog gelukt! Ik ben in slaap gevallen! Een mooie nieuwe dag staat op het punt van beginnen. Tenminste鈥︹..als het washandje met lauw water en de camouflagestift hun werk hebben gedaan! 馃槈

STOP MET ZEGGEN DAT JE HET ZO DRUK HEBT!!!

Voordat ik mijn belevenissen op WordPress ging delen,聽schreef ik聽op Facebook. Misschien vind je het leuk om ook deze te lezen. Daarom ‘een oudje’ elke eerste zaterdag van de maand. Veel leesplezier!

stress

Ons dorpskrantje heeft zich verrijkt met een columniste! Eindelijk valt er iets anders te lezen dan de sportuitslagen, vreselijk oninteressante ingezonden brieven, advertenties van pedicures, permanente make-up en gastoudergezinnen, verleende vergunningen, foto鈥檚 van prijswinnaars en de advertentie van 鈥楩riture Huub鈥.

Een paar dagen geleden las ik haar column over 鈥楧ruk鈥. Het ging met name over de druk die de media je oplegt en dat je die druk dan ook als zodanig ervaart. Al lezend moest ik denken aan 鈥榟oe druk iedereen het heeft鈥. De columniste had het erover dat je je bijna schuldig gaat voelen als je g茅茅n druk voelt. Ik verbaas me er altijd over hoe vaak mensen, als je hen vraagt hoe het gaat, zeggen: 鈥楯a, goed. Maar druk he.鈥 Of: 鈥楢ch hou op, ik heb nergens meer tijd voor. Zo druk!鈥 Of: 鈥楩acebook? Daar heb ik geen tijd voor.鈥

Maar wat is 鈥榙ruk鈥 dan? Ik ga het niet opzoeken in het woordenboek, maar 鈥榙ruk鈥 is toch een relatief begrip. Wanneer vind jij dat je het druk hebt? Als je 5 dagen per week moet werken, 鈥檚 avonds je kinderen naar de sportvereniging moet brengen, voor het eten moet zorgen, boodschappen moet halen, wassen, strijken, schoonmaken, bijkletsen met je vriendinnen en quality time (bleh鈥k haat het woord!) met je partner wilt hebben? Heb je het dan druk? De een vindt van wel, de ander vindt dit normaal en kan er nog een berg bijhebben.

Zou het geen idee zijn voor de 鈥榠k-heb-het-zo-druk-mensen鈥 onder ons, je eens af te vragen of je het 茅cht zo druk hebt, of dat je gewoon de dingen doet die, oneerbiedig gezegd, bij je takenpakket horen. Als dit niet zo is, dan is het toch simpel: stop met de dingen die je niet hoeft te doen, dan heb je het minder druk. En als je er niet mee wilt stoppen: STOP DAN MET ZEGGEN DAT JE HET聽ZO DRUK HEBT!!!