Zwemmen = afkoelen (meer niet)

Kopje-onder (2)
We zitten aan tafel en onze zoon vraagt of ik mee zou willen doen aan Expeditie Robinson. Ik denk heel even na en schud van nee. Nee, niets voor mij. Tot me na twee seconden iets te binnen schiet en ik roep: ’NEE, ABSOLUUT NIET!’ Je moet er namelijk ZWEMMEN! Heel veel zwemmen en naar de bodem DUIKEN en zo. O nee, dat is ÉCHT niets voor mij!

Het survivalprogramma schuift meteen naar de achtergrond en ik stort me volledig op mijn zwemherinneringen. Poeh…….het water stijgt tot aan mijn lippen.

Drama één: schoolzwemmen
Wat was ik vaak ziek op die dag van de week. Letterlijk buikpijn. Niet in de laatste plaats door de niet-pedagogische badmeesters. Tjonge, jonge geen enkel gevoel voor mijn angst. Nul komma nul. Niks nakkes nada. En maar lachen langs de kant terwijl die haak me uit het water viste. Ach ja, dat was nog niets vergeleken met de keren dat ik over het tovertouw gesmeten werd, omdat ik er niet overheen durfde te duiken. Dat was lachen voor iedereen.
Ook voor mij.
Van opluchting.
’t Is weer voorbij.

Op het voorgezet onderwijs stond zwemmen ook 1x per week op het rooster. Ik zat echter meer aan de kant. Tja, het is wat die puberteit. Voordat je je menstruatie op orde hebt….. (Dank je wel lieve moeder voor het schrijven van de vele briefjes ;))

Nu denk je misschien dat mijn vakanties dus ver van water gevierd worden. Niets is minder waar! Strand en zwembad: check! Zolang ik maar geen ‘enge’ dingen hoef je doen:

– Lekker luieren op een luchtbedje in de zee
Wel af en toe een oogje open om te zien of niet een of andere grapjas me eraf dondert.

– Even een baantje trekken in het zwembad
Gewoon schoolslag; borstcrawl ziet echt niet uit.

– Sportief een balletje gooien naar elkaar
Wel zorgen dat ik meteen een afspeelmogelijkheid zie, want ik moet er niet aan denken dat zich iemand op mij stort om de bal af te pakken.

– Heerlijk even afkoelen na een poosje zweten in de zon
Maar opletten geblazen dat niemand me kopje onder wil duwen, want dan slaat de blinde paniek toe!

Zwemmen staat voor mij gelijk aan afkoelen. Meer niet.
Er schuilt geen zwemkampioen in mij.
Alhoewel…… Enig talent kwam toch naar boven toen ik als vijfjarige tijdens de zwemles van de duikplank MOEST springen en het presteerde om NIET kopje onder te gaan. De badjuffrouw was oprecht verbaasd en zei dat ze dit nog NOOIT had meegemaakt!

Advertenties

Boodschappen doen (vind ik NIET leuk)

Voordat ik mijn belevenissen op WordPress ging delen, schreef ik op Facebook. Misschien vind je het leuk om ook deze te lezen. Daarom ‘een oudje’ elke eerste zaterdag van de maand. Veel leesplezier!

boodschappen2

Heerlijk, het is weer weekend! Na 5 dagen werken weer vrije tijd, dus tijd voor leuke dingen.

Nu hou ik van shoppen, maar er is één winkel waar ik een hekel aan heb: DE SUPERMARKT!!!
Te beginnen bij het boodschappenbriefje: vreselijk om te maken! Aangezien ik echt maar 1x per week ga moet ik dus vandaag weten waar we de hele week zin in hebben. Beetje vreemd eigenlijk maar ik weiger meer te gaan.

Voor ons ook geen brood van de bakker, vlees van de slager en groente en fruit van de markt of groenteboer. Alles wordt gekocht bij de AH! Ja, ja, jij zult vast en zeker redenen te over hebben waarom ik dit niet zou moeten doen, maar spaar ze, ik doe het niet anders!

Dus 1x per week laad ik de kar vol, loop ik drie keer heen en weer door de winkel, omdat ik er steeds achter kom dat ik toch weer iets van het briefje vergeten ben en sluit aan bij de kassa. Dan begint het ‘passen en meten’, want zorg maar eens dat alle boodschappen voor één week op die band passen. Stapelen dus! Meestal sluit er ook nog iemand achter me aan met een mandje met 5 dingen en hoor je me zeggen: ‘Ga maar voor hoor, want ik ben nog wel even bezig.’ Behalve wanneer de persoon in kwestie er al vanuit gaat dat ik hem of haar wel voor laat gaan. O nee, dan vertik ik het en doe ik net alsof ik niets in de gaten heb om, wanneer de caissière mijn eerste artikel over de scanner haalt, me om te draaien en te zeggen: ‘Oh, had het maar gezegd, dan had je wel voor kunnen gaan.’
Dan de bonuskaart afgeven en voor de derde keer de boodschappen in de hand nemen (1e keer in de kar, 2e keer uit de kar, 3e keer in de kar en dan ben je nog niet klaar…..4e keer in de auto pfff…).
Met een geordende krat en tas (NOT!!) loop ik dan naar buiten nadat ik de kassabon gecontroleerd heb. Nou ja, ik kijk of de bonusartikelen kloppen, maar weet vaak niet eens meer welke dat dan zijn.
Op de parkeerplaats de zware kar richting auto manoeuvreren en heel goed opletten dat de kar de auto niet raakt tijdens het inladen. Dit laatste lukt helaas niet altijd (sorry schatje…..).
Als ik dan in de auto zit ben ik altijd blij dat ik er weer voor een week vanaf ben. Alhoewel……de 5e en 6e keer komen er nog aan: boodschappen uit de auto laden en vanuit de krat en tas in de kast, koelkast en diepvriezer!
Snap je nu waarom ik ervan baal dat je bij onze AH je boodschapjes nog steeds niet online kunt doen?!

Dit schreef ik 2 jaar geleden. Inmiddels bestaat de service van AH bij ons wel.
Hoe vaak denk je dat ik er gebruik van heb gemaakt?

Nul keer!
Veel te omslachtig.
Ik blijf ze ouderwets zelf doen en ik blijf er uiteraard een hekel aan hebben en over zeuren 😉