Aflevering 2 van de serie ‘Tanja goes cooking through the stomach…for love’

IMG_20150227_195518

Ik heb mijn best gedaan. Al zeg ik het zelf.
Daarom een vervolg op de pilot:
Aflevering 2!

De afgelopen 2 weken stonden voor mijn persoonlijke ontwikkeling in het teken van ‘Koken voor de liefde’!
Oftewel ‘Koken voor mijn liefdes’!
De mannen kregen van alles voorgeschoteld. Hier een kleine opsomming van de (voor mij tenminste) meest bijzondere gerechten:

Kip uit de Römertopf
De smaak van dit gerecht, dat ik zo’n 25 jaar geleden voor het laatst had gegeten, is me altijd bijgebleven. Waarom ik het dan nooit eerder gemaakt heb? Tja, dat vraag ik me, terwijl ik dit typ, ook af. Géén idee.
Gelukkig had mijn moeder het recept bewaard en kon ik aan de slag.
Mijn boodschappenlijstje zag er als volgt uit:
– kippenbouten
– 1 ui
– 2 wortels (die was ik vergeten te kopen)
– 4 ontvelde tomaten (dat was me te lastig, dus die zijn er mét vel in stukjes ingegaan)
– 1 teentje knoflook
– 1/4 liter bouillon
– aromat (nog steeds geen idee wat dat precies is, dus dat had ik niet)
– ketchup
– blikje tomatenpuree (had ik wel gekocht, maar onze blikopener is maanden geleden stuk gegaan en we hebben nog steeds geen nieuwe)
– peper, zout, tijm, rozemarijn (dat laatste maakte de smaak volgens mijn moeder, maar…..tja, helaas vergeten)
Na 2 uur in de oven op 220 graden maak ik de topf open en wat denk je?
Ondanks dat ik het recept niet tot op de letter gevolgd heb, zag het lekker uit, rook het heerlijk en smaakte het…..ja, als 25 jaar geleden. Heerlijk!
En de mannen? Had ik hun hart geraakt?
Mika: ‘Best lekker ja, maar ik heb liever Piri Piri’.
Rogér: ‘Heerlijk, maar kan dit ook met kipfilet?’ (onze dierenliefhebber háát kluiven)

Gepaneerde Pangafilet
Dit had ik al vaker gemaakt, maar om de een of andere reden moet ik toch steeds even mijn moeder bellen voordat ik eraan begin:
– De vis eerst in het ei en dan in het meel voordat ik het in het paneermeel doe? Of eerst in het meel en dán in het ei?
– Bakken in boter of in olie zodat het niet plakt?
– Hoelang in de pan?
Een beetje van mezelf dus en een beetje van mijn moeder, maar het resultaat mag er wezen!
Rogér geniet ervan! Mika? Die kreeg ‘left-over-diepvries-shoarma’. Ook genieten!

Kip Piri Piri
Dit stond er op mijn boodschappenlijstje:
– kipfilet (ja, weer kip, maar nu zonder bot)
– sperziebonen
– 1 rode paprika (jammer, ik dacht dat we er nog een in de koelkast hadden)
– 1 ui
– 3 tomaten
– 1 komkommer
En: één van mijn vrienden in de keuken:
– Knorr! Deze keer: Portugese Kip Piri Piri
Ik hou van die dikke dozen die ook nog eens in de bonus waren deze week (en daarom eten we morgen: Knorr Beef Shanghai!)
Beoordeling van de mannen: Jammie!

Na de Piri Piri gingen Rogér en ik een blokje om toen hij ineens totaal onverwacht uit de hoek kwam met de opmerking: ‘Ik vind wel dat je de laatste tijd gevarieert kookt!’ Hahahahaha! Volgens mij ben ik op de goede weg!

Tot slot nog even een niet zo bijzonder gerecht, maar wel met verrassende gevolgen!

Broodje hamburger
Op tafel staan schaaltjes met:
– sla
– komkommer
– tomaat
– gedroogde uitjes
– gebakken uien
Op een bord liggen 4 hamburgers opgestapeld: 2 voor Mika en voor Rogér en mij elk 1. ‘Beetje weinig’ hoor ik je denken, maar wij eten er nog uitsmijters bij.
Nadat mijn broodje hamburger op is bak ik de uitsmijters en zie ik dus niet meer wat er aan tafel gebeurt. Als we klaar zijn ligt er nog een hamburger op het bord en ik vraag aan Mika waarom hij er maar 1 gegeten heeft. ‘Nee, ik heb er 2 gehad.’ Ik snap er niets meer van! Mika heeft er 2 gehad, ik 1 en Rogér ook 1. Toch?
Uhm….zegt de laatste. Misschien ben ik vergeten de hamburger erop te doen……

Tja, dat doet mijn kookkunst blijkbaar ook: een broodje met sla, komkommer, tomaat en vers gebakken uien en de hamburger DENK je er vanzelf bij! 😉

Advertenties

Tanja goes cooking through the stomach…for love – aflevering 1

IMG_20150227_195518

Nee, niet schrikken!
Er is niets aan de hand!
En ja, je ziet het goed!
Dit stukje gaat over iets dat ik helemaal niet leuk vind: koken!

Deze week hadden we het op het werk over het gezegde: ‘de liefde van de man gaat door de maag’. Nou ja, ‘de man’. Het gesprek ging over het mannelijke konijn van mijn collega die nogal kieskeurig is qua eten.

Eenmaal aangekomen bij de vrijdag/begin van het weekend/boodschappendag kwam dit gezegde nogmaals bovendrijven. Uhm…met alleen maar mannen in huis zou ik hier toch wel een redelijk punt mee kunnen scoren, dacht ik zo. Maar ja, dan moet de knop om! Ik moet af van mijn standaard receptenlijstje! Tijd voor iets nieuws!
Tijd voor: ‘Tanja goes cooking through the stomach…for love’!

Poging 1: iets met satésaus.
Met maar 1 man in huis vandaag, besloot ik er meteen voor te gaan.
Hij houdt van satésaus, dus daarom werd het ‘iets met satésaus’.
Kip was de meeste logische keuze, notenrijst, beetje cassave en dan alleen nog de groente. Aangezien hij geen warme-groente-liefhebber is, besloot ik voor peultjes te gaan. Mocht hij ze niet lekker vinden, konden ze er gemakkelijk tussenuit gevist worden. Ja, dit kon wel eens iets worden!

Met alle ingrediënten op het aanrecht was ik er klaar voor! Alleen mijn wokpan niet zo zeer. Ik zag dat de anti-aanbaklaag hier en daar los begon te laten. Niet echt gezond heb ik eens begrepen, maar goed, voor één keertje kon het nog wel besloot ik. Terwijl ik de rijst aan het borrelen had, knabbelde ik aan een peultje, tot ik hem van schrik in mijn keel had hangen omdat ik al etende op de verpakking las: ‘Peultjes nooit rauw eten!’ Wat? Zoiets lees je nooit op een verpakking! Dit was dan toch wel een serieuze waarschuwing! En ik had hem zomaar genegeerd! Dat wil zeggen; ik wist het niet. Weer een reden om van te voren ‘de gebruiksaanwijzing’ goed te lezen.
Nadat het restant van het peultje mijn slokdarm gepasseerd was, had ik de rijst aan het stomen, de kip aan het garen en konden de peultjes en lente-ui erin. Op het derde pitje werd de satésaus warm en ik bemerkte een geweldig gevoel van controle bij mezelf. Dit liep prima! Ik had misschien alleen de lente-ui iets later erin moeten doen, aangezien hij hier en daar een beetje erg donker (zeg maar zwart) begon te worden.

‘Aan tafel!!!’

Daar zit hij dan: mijn kleine-grote man van bijna 14 met een bord met veel kip, weinig peultjes, een hoopje notenrijst, een kwak satésaus en wat stukjes cassave. Hoe succesvol verloopt aflevering 1 van ‘Tanja goes cooking through the stomach…for love’? Ik had willen beginnen met een kraker. Maar lukt dit ook, of blijft het bij deze pilot aflevering?

Ik observeer hem nauwlettend.
Na 1 peultje worden de anderen naar de rand van het bord geschoven onder het motto: ‘ze zijn niet vies, maar ik heb nu eenmaal niet graag warme groente’. Oké, gelukkig krijgt hij de vitaminen van de stukjes niet-zwarte-lente-ui nog binnen. De kip vindt hij lekker! De notenrijst ook wel, behalve die stukjes ertussen die naar fruit smaken zijn minder.
Niet erg, ik hou van een kritisch publiek. Ik hoef geen cadeautjes. Met deze feedback kan ik vooruit in aflevering 2.
Dan komt hij aan bij, in zijn geval, het hoofdbestanddeel van dit gerecht: de satésaus! Die zal toch zéker smaken! Ik bedoel, hier is niets aan te verprutsen. Zo uit de verpakking, in de pan, opwarmen en op het bord.
Maar dan……..BOH DIE IS SCHERP!
Ai…….ik bekijk de verpakking nogmaals. ‘Extra pittig’. Oeps…..

Gelukkig schept hij toch nog een tweede keer op. Verheugd kijk ik toe.
Alleen kip, een héél klein beetje satésaus en héél veel cassave….
Nou ja, ik ben ook pas bezig met mijn professionalisering. Dit hoort erbij.
Óp naar aflevering 2!