WIJ WILLE BLOETSIE!

naamloos (4)
Vanmiddag in de auto op weg naar huis hoor ik Toto op de radio. Onbeschaamd zing ik mee, terwijl ik met mijn vingers op het stuur trommel. ‘Oh the life…..toedoedoedoeoeoeo, love isn’t always on time…..owowooooow…’ Heerlijk toch! Back in time. Verstand op nul. Ja, echt verstand op nul, want de dj kondigt het nummer af met: ‘Ja, lekker nummer van Toto: Hold the line.’
Ow…… Oftewel owowooooow!!! Ik heb dus jaren de verkeerde tekst gezongen! Toch maar goed dat het nog geen weer is om met de raampjes naar beneden rond te rijden.

Niet dat me dit voor het eerst gebeurt hoor. In mijn ‘kijk mij eens stoer wezen want ik ga met mijn vrienden hangen’ periode (eerlijk is eerlijk, zo heette dat toen nog niet, maar dan begrijp je wat ik bedoel) heb ik me meer songteksten eigengemaakt waarin ik mezelf een flinke portie dichterlijke vrijheid toestond zonder na te gaan of de zin eigenlijk wel liep. Zo oppervlakkig was/ben ik wel.

Niet alleen in het Engels overkwam me dit. Nee, op de lagere school zelfs in mijn moedertaal!
Wanneer er een vechtpartij op het schoolplein gaande was, verzamelde zich een groep kinderen eromheen. Nu haast ondenkbaar. Tegenwoordig ligt de focus bij het surveilleren veel meer op het voorkomen van zulke situaties. Toen niet, zover ik me kan herinneren tenminste. Nee, ik weet het zeker! Anders had ik never nooit bij elke vechtpartij in de kring eromheen kunnen staan, keihard meeblèrend:
‘WIJ WILLE BLOETSIE!
WIJ WILLE BLOETSIE!’
(Hoe onnozel kun je zijn?)

Advertenties