Meisjes uit ’70 VS Meisjes uit ’00

26547934.IMG_3583Hoe mooi zou het zijn als ik ‘een meisje van nu’ zou zijn. Wat zeg ik? Dat zou fantástisch zijn! Ik zou van head to toe gekleed zijn voor nog geen €50,- met één ritje naar Luik of Eindhoven. Bij de kapper zou ik niet in de boekjes hoeven bladeren, maar alleen maar hoeven zeggen: ‘Hetzelfde als 99% van al mijn vriendinnen graag!’ Ja, ‘een meisje van nu’ hoeft helemaal niet na te denken over dát deel van haar image. Ze hoeft alleen maar te volgen. Nooit een modeflater. Goodbye Bad Hair Days! Wat een luxe!

En wat denk je van deze? Als ik ‘een meisje van nu’ zou zijn, zou ik altijd in contact zijn met mijn vriendinnen. Ik zou ze overal kunnen bellen. Nee, niet in een hoekje van de kamer met de hoorn van de vaste telefoon tegen mijn oor gedrukt. Fluisterend. Ben jij gek! Ik belde ze, zonder ouderlijk toezicht, wanneer en waar het mij uitkwam: in bed, aan tafel, in de auto, in de tuin, in bad, op de fiets, op school, op het toilet, tijdens huiswerk maken, op vakantie, tijdens het uitlaten van de hond, op de bank…..

Ik zou met ze kunnen appen en zien wanneer ze mijn bericht gelezen én ontvangen hadden. Complete controle. Heerlijk toch! Wanneer en waar? Op elk gewenst moment van de dag: in bed, aan tafel, in de auto, in de tuin, in bad, op de fiets, op school, op het toilet, tijdens huiswerk maken, op vakantie, tijdens het uitlaten van de hond, op de bank én tijdens een gesprek met mijn ouders!

Als ik zou afspreken met ‘een ander meisje van nu’ zouden we niet samen de strip van Noortje op de achterkant van de Tina lezen. Ook niet bladeren in de Popfoto en Hitkrant terwijl we op onze pick-up of radio-cassetterecorder naar Doe Maar, Wham, Duran Duran, The Police, The Culture Club en Madonna luisterden. We zouden ook niet samen kijken naar de mannen van Chips en Miami Vice, of Perfect strangers, The Dukes of Hazard en Knight rider, Magnum, Who’s the boss, Different strokes, The Cosby show, The love boat en niet te vergeten naar the Fonz in Happy days!
Nee we zouden samen, of nee, beter gezegd alleen op onze eigen telefoon ‘gaan zitten’. Niet bang hoeven zijn voor ongemakkelijke stiltes. Samen met een vriendin uuuuuuuuuren voorbij zien gaan zonder één woord te hoeven zeggen.

Maar de belangrijkste reden waarom ik ‘en meisje van nu’ zou willen zijn is Instagram! Waarom? Een aantal redenen:
1. Je wordt bijna een selfie-beroeps-fotografe!
Daarbij hoef je niet eens een flitslampje op je toestel te zetten. Geen foto maken op goed geluk en (tenzij je een Polaroid hebt) niet een week lang wachten op het eindresultaat, waarbij de kans groot is dat er tussen de 12, 24 of 36 foto’s geen enkel bruikbaar shot zit.
2. Het aantal likes op je foto kan buitenproportionele vormen aannemen!
Zó leuk ben ik!
3. De stormvloed aan ultra-ego-opkrikkende reacties: mooisteeee, love you, bestie, wauww, mooierd, allesje, miss you, hottie, schatjeee……

Je begrijpt me toch zeker hè? Door je ‘het-kost-wat-tijd-maar-dan-heb-je-ook-wat’ foto te posten op Instagram weet je meteen dat héééééééééél veel mensen je leuk vinden en als je die reacties leest…..dan kán het niet anders dan dat er geen enkel onzeker ‘meisje van nu’ met een Instagram account op deze aardbol rondloopt met al die positieve aandacht van haar vele vele véle vriendinnen.
Toch? Of niet dan? Ze menen het toch wel echt hè!? Heeft zij me al geliked? Nee, nog niet! Waarom niet? Like ik haar ook niet meer. Of…..tja, ik kijk wel. Misschien heeft ze de foto niet gezien. Ja, dat zal het zijn. Ik like die van haar toch ook altijd. Wacht even…… jaaaaa……she likes!

Is er zoveel anders tussen een meisje van ’70 en een meisje van ’00? Misschien ook niet.
We zeiden niet dat we van elkaar hielden, waren geen besties of allesjes, maar kenden ook onze onzekerheden, keken op tegen anderen, wilden er graag bij horen en zagen er het liefst uit als iedereen.
Maar toch…….laat mij maar ‘een meisje van toen’ zijn 😉